یک روز و چند عکس

به نام خدا...

تصاویر گویاست...

وسط نماز خوندنم کاری پیش اومد... رفتم و وقتی برگشتم این لحظه رو دیدم...خدایا ممنونم که دوربین دم دست بود و شارژش به اندازه ی کافی...

ده بار تکرارش کردی... خوش به حال خدا...

چند ساعت بعد یه فیلم چند دقیقه ای ازت گرفتیم که سخت مشغول رقصیدنی...  پا میکوبی دیدنی... سوت میزنی تماشایی...

درستشم همینه... تمام ابعاد شخصیتی خودتو پرورش میدی...

من فدای تو

کمک گرفتن از هر وسیله ای برای بلند کردن قد و هیکل...  حتی اگه اون وسیله چهار تا چرخ داشته باشه...

با شنیدن جمله ی چقدر خوشگلی... یا خوشگل شو... یا هر چیزی تو این مایه ها  این شکلی میشی... همه جوره خوشگلی پسرکم... حتی اینطوری:

و این تویی ... پارسال همین موقع ها... بی دندون تر    کپل تر  

و این منم یه مامان پر از خستگی و خواب و البته عششششق به پسرک